Strona główna
Usługi społeczne
Usługi techniczne
Rozwój instytucjonalny
» Zarządzanie strategiczne
» Zarządzanie zasobami
» Zarządzanie personelem
» Partnerstwo
» Zarządzanie usługami
Efektywność energetyczna
Współpraca JST-NGO
Współpraca między JST
Dialog społeczny
SMUP
Mapa Praktyk
Inne bazy danych
Publikacje i dokumenty
Portal jst.org.pl

1.585.544
gości odwiedziło nas
od 1 kwietnia 2008 r.

 Rozwój instytucjonalny : Partnerstwo
Podróże kulinarne po Ziemi Sochaczewskiej

.:   Skrót i Metryka -> Pełna prezentacja -> Załączniki   :.


Opis sytuacji przed wdrożeniem

Przed wdrożeniem opisywanej dobrej praktyki lokalna kuchnia sochaczewska była znana w najlepszym razie z autopsji – jeśli ktoś miał to szczęście, że bywał na przyjęciach w rodzinach, które przechowały dawne przepisy i nie traktowały ich jako martwe notatki. Nie było możliwości zaprezentowania jej na zewnątrz – osobom przyjezdnym. Nie istniały również rzetelne opracowania pokazujące specyfikę kuchni lokalnej.

Opis ogólnego podejścia i szczegółowych zadań

Początki opisywanego projektu sięgają roku 2004. Wówczas to pod wpływem inspiracji płynącej z ogólnopolskiego konkursu „Nasze Kulinarne Dziedzictwo” – którego etap regionalny odbył się podczas Mazowieckich Dożynek Wojewódzkich w Sochaczewie – władze gminy postanowiły podjąć działania ukierunkowane w pierwszym rzędzie na utrwalenie tradycji lokalnej kuchni sochaczewskiej, a z drugiej – na ewentualne wypromowanie własnego, sztandarowego produktu kulinarnego. Jak pokazała praktyka został osiągnięty jedynie połowiczny sukces – w zakresie dotyczącym pierwszej części zamierzeń.Pierwszym etapem było wystosowanie apelu do mieszkańców Powiatu Sochaczewskiego o udostępnienie przechowywanych w rodzinach od pokoleń przepisów kulinarnych. Mimo umiarkowanego odzewu udało się zebrać kilka ciekawych przepisów, np. na mazowiecki pasztet jarski, kotlety z grzybów i kaszy, czy wreszcie pączki ziemniaczane (przepisy zarówno na te, jak i na inne potrawy umieszczone są na stronie internetowej Powiatu).Po zebraniu przepisów nastąpiło poszukiwanie sposobów na promocję lokalnej kuchni. Ostatecznie zdecydowano się na dwie metody:

·        wydanie broszury – przewodnika kulinarnego po regionie sochaczewskim zawierającego najciekawsze pozyskane przepisy;

·        wyróżnienie specjalnym znakiem lokali gastronomicznych z terenu Powiatu, które zdecydowały się na zamieszczenie w swoim menu potraw regionalnych.

Wg obecnego stanu jest to 6 lokali, w tym trzy restauracje trzygwiazdkowe. Dodać należy, że część lokali podaje potrawy regionalne spoza listy proponowanej przez Powiat – są to potrawy o recepturach, na powszechne udostępnienie których nie została uzyskana zgoda.W chwili obecnej praktyka jest dalej kontynuowana, choć trudno oprzeć się wrażeniu że nieco na zasadzie przyzwyczajenia. Na ten stan rzeczy wpływ mógł mieć fakt, że nie udało się znaleźć sztandarowego produktu stanowiącego „towar eksportowy”.

Rezultaty wdrożenia narzędzia

Wdrożone narzędzie stanowi obecnie uzupełnienie oferty turystycznej i kulturowej powiatu. Dzięki temu turyści przybywający tutaj ze względu na chopinowską Żelazową Wolę, czy sochaczewskie wąskotorówki mogą wyjechać nie tylko napełnieni strawą duchową, lecz i tą realną – różną od standardowego schabowego, czy mielonego. Istniejący stan może stanowić w przyszłości dobrą podstawę do rozwinięcia turystyki kulinarnej.

Oszacowanie nakładów poniesionych na realizacje projektu

Praktyka została wdrożona praktycznie bezkosztowo. Jedyne poniesione nakłady finansowe były związane z wydaniem broszury (co nie stanowi elementu koniecznego – przykładowo wobec rozwoju sieci teleinformatycznych można obecnie opracować e-book). Resztę nakładów stanowiła praca pracowników wydziału zajmującego się promocją Powiatu.

Zasady równości płci

Ze względu na swoją specyfikę opisywana praktyka jest neutralna z punktu widzenia równości szans kobiet i mężczyzn – przepisy mogły być zgłaszane przez wszystkich; podobnie wszyscy mogą obecnie zamówić lokalne specjały.

Współpraca ze społeczeństwem obywatelskim

W opisywanej praktyce istotna była współpraca ze środowiskiem obywatelskim – bez niej niemożliwe byłoby pozyskanie przepisów na lokalne potrawy.

Zalecenia dla instytucji zainteresowanych replikacją

·        Opisywaną praktykę warto jest wdrażać jedynie w tych miejscach, w których faktycznie istniały tradycje kuchni regionalnej. Administracyjne tworzenie „nowej świeckiej tradycji” wydaje się z jednej strony pozbawione sensu, a z drugiej – skazane na niepowodzenie.

·        Aby uniknąć „wygaśnięcia” praktyki należy co jakiś czas organizować imprezy pozwalające na jej ożywienie. Przykładem może być konkurs kulinarny na najlepiej przygotowaną konkretną potrawę regionalną – z dopuszczeniem stosowania własnych przepisów startujących. Dzięki temu z jednej strony wzrasta aktywność społeczna, a z drugiej – pojawia się możliwość zdobycia przepisów na nowe, szerzej nieznane do tej pory, warianty potrawy regionalnej.

.:   Skrót i Metryka -> Pełna prezentacja -> Załączniki   :.

Wsparcie udzielone
przez Norwegię
poprzez dofinansowanie
ze środków
Norweskiego Mechanizmu
Finansowego
Związek
Miast Polskich
Związek
Gmin Wiejskich RP
Związek
Powiatów Polskich
Norweski Związek
Władz Lokalnych
i Regionalnych